1. YAZARLAR

  2. Hüseyin ADALAN

  3. Allah’a mektup (2)
Hüseyin ADALAN

Hüseyin ADALAN

yazar

Allah’a mektup (2)

A+A-

Sen diyorum.

Ne bir adım geri, ne ileri,

Sen.

Özlemiyorum da; daha çok hissetmeyi,

 

Kavuşmak sanıyorum.

Bir gelip, bir gidiyorsun içimden; garip.

 

Seni ben terk ediyorum.

Her geldiğimde terk etmeme rağmen,

Sarıp sarmalıyorsun ya…

 

Sen diyorum.

Buradasın.

Yanımdasın her daim.

Sana nasıl ihanet ediyor kalbim.

Susuyorsun ya…

 

Beni ne kadar hissettiğini anlıyorum.

Ben bile senin beni sevdiğin kadar sevmiyorum.

Ve sonra,

Yine sen diyorum.

Orada kalıyorum.

Ne bir adım geri, ne ileri; tam ortada.

 

Sen’de,

Sen diyorum.

Susuyorum.

Ne bir kelime bulabiliyorum.

Ne güzel bir nağme,

Sen diyorum ya…

Anlatmaya tükeniyor cümleler.

Kelimeler yitiriyor anlamını tüm güzelliklerde…

 

Sen deyince,

Senden daha güzelini bulamadığımdan,

Sen diyorum.

 

Bir bakıyorum sendeyim.

Sana gelirken,

Seni bırakıp tercih ettiklerim;

Birer birer,

Acıta acıta,

Yıka, ağlata,

Terk ettiler beni.

 

Ve ben.

Yine “sen” dedim de,

Geldim.

 

Sen diyorum.

Ne çok sevmişsin beni.

En çok beni sevmişsin.

Bu nankör yüreğim.

Yine sen dedi de geldi.

 

Sen diyorum.

Nasıl sevdin ki beni,

Onca ihanetime,

Bir sevip sevmememe,

Bir gelip gelmememe,

Bir seni yok sayıp saymamama,

Sabrettin.

 

Ben bile inanmazken kendime,

Güvenmezken yüreğime.

Sen diyorum.

 

Hep inandın.

Güvendin.

Bir garip yerdeyim.

Bir yabancı,

Bir gecenin yarısı,

Seni sevince,

Herkesi seviyorken.

Anlam veremediğim bu dünyada;

Kaç kere daha sen derim.

Bilmem ki…

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.